Neerkijken op al dat gewurm en de wereld

Dat klinkt natuurlijk wat arrogant en uit de hoogte. Niettemin geven wij ons daar met enige regelmaat aan over en dan met name tijdens vakantie-uitstapjes.

Daarbij kan ik dan even terugdenken aan een restaurant in de Jenaturm of aan een onbeduidend kerkje in Weimar waar op de grafstenen dan wel weer namen van grote Duitse denkers, schrijvers en musici prijkten. Of aan de Fernsehturm in Berlijn en aan het Reuzerad in het Wiener Prater. En ook buiten de steden troffen we ruim gelegenheid om ons te bezondigen aan het genoegzaam danwel genoegelijk neerkijken op de wereld zoals in de Oostenrijkse bergen of vanaf vorstelijke hoogtes zoals bij Heidelberg of op Rügen

En ook in Schleswig-Holstein bood zich wederom de gelegenheid aan om weer eens wat met de voetjes van de vloer te gaan en de wereld vanuit de hoogte te beschouwen.
SchleswigerDom
Dat begon ditmaal met een bezoekje aan de dom in Schleswig, die nauwelijks honderd meter van ons vakantieadres verwijderd was. Weer een mooie kerk met het nodige te zien aan beelden en info over de geschiedenis.
SchleswigDomzumHimmel
Ook de toren nog even beklommen voor zover dat mogelijk was. Dat was mogelijk voor 220 treden en leverde een prachtig uitzicht rondom op.
SchleswigerAltstadtundSchlei
SchleswigzichtnaarzuidwestenenvanuitStPetri
SchleswigTurmvanuitdeDomgezien

Na een boottochtje over de Schlei liepen we door naar de Wikingturm waar we even in verwarring waren over het al of niet geopend zijn en de bereikbaarheid van het restaurant. Dat bleek wel open en bevond zich op de 26ste verdieping. Volgens het naambordje in de bewoners-entree zou daar ene P.Anorama wonen, maar die reageerde niet op de huisbel.
P.AnoramaimTurm
Via een heel andere ingang en lift het restaurant bereikt waar we onder het genot van een mooi uitzicht over Schleswig en de Schlei ons te goed deden aan een vismaal.
RestaurantWikingturm
Schleiturmlandzicht
Schleivanuitturm
Vier dagen later liepen we in het centrum van Lübeck waar we na een kijkje in grote Marienkirche genomen te hebben op zoek gingen naar de Holstentor. Onderweg daarheen zagen we een bordje met ‘Aussichtturm’ dat naar de St Petrikirche wees.
LübeckAussichtsturm
Daar bleek inderdaad een mooie uitzicht-verdieping in de toren te zijn op 108 meter hoogte en met lift te bereiken. Die stad dus ook maar eens vanuit de hoogte bewonderd.
LúbeckHolstentorvanboven
LübeckmetMarienKirche
Ik wil niet al te hoog van de toren blazen maar een beetje toerist heeft de wereld toch gewoon aan zijn voeten liggen.

Geplaatst in Varia | Tags: , , , , , , , | 2 reacties

B&B&B

The Bed, Bath and Breakfast debate
oftewel de Bed, Bad en Brood discussie.

Niet door het VVV maar heus waar door onze Nederlandse regering aangezwengeld en gevoerd. Je weet wel, die door onszelf verkozen regering die andere regeringen toch altijd zo fijntjes op de ‘mensenrechten’ weet te wijzen.

Een inhumane of gewoon maar een al te menselijke manier om ons te verhouden tot het menselijk drama voor onze neuzen?
Een neo-liberale reflex om morele kwesties en dilemma’s te ‘framen’ of te reduceren tot een mix van economische, juridische en pragmatische vragen die gewoon om wat doortastend management en de juiste ‘incentives’ vragen?
Is de secularisatie en de verzakelijking in ons land dan zover voortgeschreden dat hier nog slechts even wat laatste bolwerkjes of restantjes van ‘ethisch besef’ geslecht dienen te worden zodat we ook van dat geneuzel af zijn?
Holland op z’n smalst of op z’n breedst? De moraal lijkt er hoe dan ook van elastiek.

Arnon Grunberg vanmorgen in zijn voetnoot in de Volkskrant hierover:

Mysterie

‘Een val van het kabinet over dit thema zou niet ongunstig zijn voor de liberalen in de electorale concurrentie met de PVV’, zo luidde donderdag de laatste zin van het artikel op de voorpagina van NRC Handelsblad. Dit thema, dat was de opvang van uitgeprocedeerde asielzoekers.
Wie waarlijk in het rendementsdenken gelooft, ontwaart overal rendement, oftewel electoraal gewin, zelfs bij uitgeprocedeerde asielzoekers.
Intussen vragen sommige mensen zich af hoe het kan dat wij nog onze broodjes zalm eten, om toneelschrijver Peter Weiss te parafraseren, terwijl de middellandse zee in een massagraf verandert.
Het antwoord luidtdat dat prima kan. Lijden en ondergang van de ander laten ons betrekkelijk koud, zolang we zelf de lijken niet hoeven op te ruimen. Daar zit geen limiet aan. Smaakt boven de miljoen lijken de zalm minder? Nee.
Dat wij desondanks zo ontzettend veel van onszelf houden, is een mysterie. Of zelfverdwazing. Of levensinstinct.

Arnon Grunberg

Geplaatst in in mijn boekie, uit de nieuwsruif, van schijn en werkelijkheid, Varia | Tags: , , , , , , , , , | 1 reactie

Weer buiten eten

Gisteren, aten we voor de eerste keer buiten dit jaar.

Buiteneten15april
Half april, behoorlijk vroeg dus!

Op=op

Geplaatst in Varia | Tags: , , , | 2 reacties

Nico Frijda (1927-2015)

In memoriam, Nico Frijda, de man die in de psychologie en wetenschappelijk onderzoek onze emoties weer op de kaart zette.

Frijda beschouwde emoties als behartiger van belangen van een persoon. Niet als irrationele , maar als functionele krachten

aldus Agneta Fischer van de UVA.
Over zijn eigen emoties met betrekking tot zijn ervaringen in de oorlog zei hij ooit in Vrij Nederland:

Bij rampen zoals oorlog zit er weinig anders op dan emotie te onderdrukken.
Ik had besloten een betonnen deksel op mijn verleden te leggen. Dat doe je omdat je bang bent dat anderen het niet aankunnen als erover praat en omdat je bang bent zelf gek te worden als je het doet

Geplaatst in psychobabbel, uit de nieuwsruif | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Klein rondje om de kerk

Gisteren weer eens zo’n wandelingetje met muzikale omlijsting gemaakt in Small Town Hoorn. Wegens een lichte vorm van invaliditeit ons ditmaal maar eens beperkt tot een minimaal rondje om de kerk.
Op drie lokaties vanuit wat diverse perspectieven van wat dan tegenwoordig wel ‘americana’ heet genoten.
JackandtheWeatherman
JWRoy
JoshHarty
EricDevries
Gezien de toestand van Marian’s rechteroor en een teen aan mijn linkervoet de drukte van het sluitstuk dit jaar maar ontvlucht.

Geplaatst in Varia | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Nou breekt m’n ….

.. klomp, dacht ik donderdagavond.
zere teen
Maar het bleek m’n teen te zijn zoals de huisarts en de röntgenoloog gisterochtend konden bevestigen.
teenspalk

Geplaatst in Varia | Tags: , | 3 reacties

Wederom de maand van …

.. de filosofie dus.
Dan kunnen we na die malligheden van eergisteren ons wederom eens richten op de wat ernstiger kwesties des levens want het is weer de maand van de filosofie.
De afgelopen jaren heb ik deze maand van … met bijbehorend thema steeds braaf even aangestipt op dit blog. En moest ik dit jaar ook dan maar weer doen.

Daarbij meldt De Telegraaf gisterochtend ook nog eens dat april historisch gezien de beste maand van het jaar is. Maar dat even geheel terzijde want ik vermoed dat de schrijver van dat artikeltje het over zaken heeft die grotendeels buiten mijn gezichtsveld en beoordelingsvermogen vallen.

maandvandefilo

Omdat ik zeker niet wars ben van enige historische beschouwing (en bovendien altijd graag een smoes zoek om mezelf, middels links, weer eens aan te halen) maar even een beknopte terugblik van die maand met thema:

In 2010 begon het mij te dagen dat er hier te lande ooit zoiets als de maand van de filosofie was uitgeroepen en het thema was toen VRIJHEID.
Niet dat we er sindsdien nu uit zijn, hoor; uit de vraag wat onze vrijheid dan behelst en hoever die reikt. Die vraag lijkt me nog altijd even dringend en actueel.

De vraag naar HET ECHTE LEVEN werd het thema in 2011. Helaas heeft ook dat de virtuele werelden waarin wij leven niet kunnen temperen. Imago’s, beeldvorming, werkelijkheden zoals door reclame, media, het zwitserleven gevoel, bedrijfsbelangen, politici, de financiële wereld en andere raddraaiers opgeroepen overwoekeren en bepalen het zogenoemde echte leven in sterkere mate dan ooit. En die virtuele kluwen lijken zich ook steeds moeilijker te laten ontwarren.
Mijn voetnoot bij dat thema luidde dan ook of we niet beter eerst de vraag naar ‘het goede leven’ hadden moeten stellen.

2012 had misschien een wat zielig maar toch wel heel wezenlijk en onontbeerlijk thema, namelijk DE ZIEL.
Neurowetenschappers schijnen hem na naarstig zoeken nog steeds niet te hebben gevonden of kunnen lokaliseren maar wat zouden we toch zonder zijn?

SCHULD EN BOETE was het thema van 2013. Een onderwerp dat economisch gezien wat minder zonnige tijden uiteraard al snel een voor de hand liggend zwaartepunt krijgt. Bankiers lijken zich vooralsnog weinig of niets van dergelijke overwegingen aan te trekken.
Bij ‘schuld en boete’ horen dunkt me ook begrippen als ‘vergeving en verzoening’.

Vorig jaar ging het dan over MENS EN TECHNIEK. Ook zo’n onderwerp waar we voorlopig nog niet klaar mee zijn want de robots komen er van alle kanten aan en de angst daarvoor en de weerstand daar tegen zal ook niet zomaar geluwd zijn.

Dit jaar is het thema dan ONGELIJKHEID. Overal in het land is wel iets te doen of te beluisteren rond dit thema. Zo heeft Piketty in ieder geval toch iets bereikt in dit land.
Bij het onderwerp ‘ongelijkheid’ lijkt bijna iedereen meteen Piketty van stal te willen halen maar ik zou voor het overzicht en de helderheid toch liever bij de keiharde cijfers en wetenschappelijke data van de Equality Trust willen beginnen. Zonder een blik op het werk van
Wilkinson en Pickett
(ja, zonder Y) mis je volgens mij toch iets om een helder beeld te krijgen van de maatschappelijke problematiek rond teveel of verkeerde ongelijkheid.

Geplaatst in in mijn boekie, Varia | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Vandaag maar eens ..

.. geen blogje want dat zou nu waarschijnlijk toch niet serieus genomen worden..

1april-post

.. en dat risico neem ik liever niet.

Geplaatst in Varia | Tags: | Een reactie plaatsen

Elk risico uitsluiten

We kunnen onmogelijk elk risico in het leven uitsluiten. In de luchtvaart, en op steeds meer terreinen, wordt dat links- of rechtsom toch expliciet als belangrijk(st)e doelstelling nagestreefd.
Nu die onneembare gesloten deur, die bedoeld was om elk risico uit te sluiten, opeens zelf een risico bleek te vormen, bedacht men direct dat er ten alle tijde twee personen in de cockpit aanwezig zouden moeten zijn. Toen ik dit op het nieuws hoorde vroeg ik me af: zou er niet beter ook meteen maar een dienstdoend psychiater als crewmember mee moeten aan boord van elke vlucht?

Arnon Grunberg oppert dat een dergelijk type, op de persoonlijkheidsstructuur gerichte, zielzorg niet tot een beroepsgroep als die van de piloten beperkt hoeft te blijven.
Zou de samenleving er niet bij gebaat zijn om ook politici eens aan wat diepgaandere psychologische test te onderwerpen en daar ook wat openheid over te verschaffen? Ik vermoedt zomaar dat momenteel veel bankemployés hun bazen ook wel eens graag aldus gescreend zouden zien.

logo_V_volkskrant

Ik weet niet of het wel helemaal door de kopierechtelijke beugel kan, maar hier de voetnoot uit de krant van gisteren:

Voetnoot Psychologische test

To nu toe bestond de psychologische test waaraan piloten worden onderworpen voornamelijk uit zelfrapportage. Een paar vragen, meer niet. Dat zal na Andreas Lubitz, wat de uitkomst van het onderzoek ook zal zijn, veranderen, hoewel suïcide-expert Thomas Bronisch in de Süddeutsche verklaart dat er geen reden is om aan te nemen dat psychiatrische patiënten gevaarlijker zijn dan zogenaamd gezonde mensen. De scheidslijn tussen ziek en gezond, normaal en abnormaal, is als bekend flinterdun.
Als piloten aan een uitgebreidere test zullen worden onderworpen, zou het dan ool niet aardig zijn om ook politici dergelijke uitgebreide tests te laten doen? Zij kunnen immers ook een land, of regio, in de afgrond storten. Ook zou het sympathiek zijn als politici de resultaten openbaar zouden maken. Niet om te stigmatiseren, om risico’s beter in te kunnen schatten. Het is namelijk mijn hypothese dat veel politieke besluitvorming het gevolg is van niet of slecht behandelde persoonlijkheidsstoornissen.
Arnon Grunberg

Geplaatst in psychobabbel, uit de nieuwsruif, Varia | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Economie en moraal

Het zal zo’n jaar of vijf geleden zijn dat ik in een boekhandel in Neustadt an der Weinstrasse een boekje in mijn handen had van Hans Küng, een Duitse theoloog, dat de ondertitel droeg ‘Warum Ökonomie Moral braucht’. Die titel trok toen mijn aandacht en intrigeerde mij ook enigszins. Ik dacht bij mezelf: wat merkwaardig toch dat deze vraag zich zo laat stellen, want zou het niet geëigender zijn en meer voor de hand liggen dat lieden die menen dat economie wel zonder moraal (of fatsoen) kan eens uitleg zouden geven over het hoe en waarom van die, wat mij betreft onmogelijke, stelling.
Maar misschien ben ik nog niet ‘homo economicus’ genoeg.
HansKüngWarum

In de Correspondent van vandaag herinnert Rutger Bregman ons in Hoe de moraal uit de economie verdween ons er eens fijntjes aan dat de economie toch ooit gewoon een tak en integraal onderdeel van de moraalfilosofie was. Dat waren dus overduidelijk andere tijden toen denkers als Locke, Smith en Stuart Mill belangrijke impulsen gaven aan het denken over en het vormgeven aan de samenleving en de maatschappelijke orde.

Rutger Bregman

John Locke, Adam Smith en John Stuart Mill, de grondleggers van de klassieke economie, waren eerst en vooral moraalfilosofen. Ze waren constant bezig met vragen als: Hoe horen we ons te gedragen? Verandert het kapitalisme ons karakter ten goede of ten slechte? En wat is van waarde en wat niet?

Correspondent

Geplaatst in econoblahblah, van schijn en werkelijkheid, Varia | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen