Het hoe en waarom van de Griekse crisis?

Nagenoeg niemand schijnt nu precies te begrijpen of te weten waar die arme en beklagenswaardige Grieken vandaag dan voor of tegen mogen stemmen.
Maar hoe dan ook lijken zowel OXI als NAI voor bijna alle Grieken iets met het herstel van de democratie, zeggenschap over eigen zaken en zelfrespect van doen te hebben.

Over hoe en waarom Griekenland in een crisis van een dergelijke omvang terecht kon komen blijft natuurlijk de vraag. Een vraag waar al geruime tijd over gesteggeld wordt en dat zal vast nog wel een poosje aanhouden. Want hier zouden we toch hoognodig een lesje uit moeten trekken, nietwaar?
Verslaggever Max Ehrenfreund van de Washington Post wil zich ook wel eens in een gedegen diepteanalyse over deze kwestie buigen. Een mooi staaltje filo- en econoblahblah met een knipoog naar de mannen van Monty Python:

Ik dacht toch altijd dat ‘surrealisme’ een aanduiding was voor een stroming in de moderne kunst en dan met name in de beeldende kunst en de literatuur maar het lijkt inmiddels ook wel een politieke stroming en/of stijlfiguur geworden.

Geplaatst in econoblahblah, uit de nieuwsruif, van schijn en werkelijkheid, Varia | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Een duivels dilemma

Daar zien de Grieken zich voor geplaatst. Of ze nu morgen JA of NEE, NAI of OXI stemmen, dit hele circus lijkt voor de Grieken toch sterk op: of we nu door de hond of door de kat gebeten worden; wat maakt het uit?; bloeden zullen we!
Welbeschouwd bloeden de Grieken al een hele poos en moesten ze de ene na de andere aderlating, braindrain en zo meer ondergaan. En dan hebben ze komende week wellicht ook al geen brood meer op de plank of geen geld meer om brood te kopen.

Hoewel achtereenvolgende Griekse regeringen natuurlijk ook niet van blaam vrij te pleiten zijn, lijkt het toch vooral een aanhoudend gebrek aan doortastende leiding, visie en gezond verstand in de rest van Europa te zijn geweest die aan de huidige idiote patstelling en volslagen absurde situatie ten grondslag ligt.
Een situatie waarin keer op keer moeizaam over gigantische sommen noodhulp onderhandeld werd waarvan linea recta dan 91% terugstroomt naar Noord-Europese banken en geldschieters. Gerenommeerde economen als Krugman en Stiglitz betogen al jaren dat dergelijke schuldenlasten, zeker in combinatie met bezuinigingen totaal onhoudbaar en een kamikaze-strrategie zijn.
Erg helderziend hebben de Europese leiders zich in deze slepende kwestie bepaald niet getoond. Het gangbare geblahblah van onze vaderlandse pers en politici steekt daar zeker ook niet erg gunstig bij af. Hier toch nog maar wat feitjes over dat land waar iedereen wel een mening over schijnt te hebben.

GriekenlandEuropa

De gewone Grieken kunnen weinig meer dan zich voor of tegen hun regering uitspreken, zich voor of tegen Europa uitspreken of zich voor of tegen de Euro uit te spreken. Zo begint de democratie in Europa blijkbaar opnieuw in Griekenland al zal het niet iedereen duidelijk zijn waar een OXI of een NAI dan voor zouden staan.

Democratie

De rest van Europa rest ogenschijnlijk niets anders dan toe te kijken.
Toch kunnen we in deze tijd van crowdfunding heus nog wel iets meer want voor €3 per ingezetene van de EU zijn de Grieken van hun schuld af! Wat drama? Waar hebben we het hier helemaal over?
Het ziet er naar uit dat we het dan zelf maar moeten doen want aan onze Europese technocraten en politieke leiders of aan Rutte, Dijsselbloem en consorten hebben dus helemaal niets in dergelijke belangrijke kwesties; die maken er maar een drama van.
Hoe zal de geschiedenis over ons en deze koekenbakkers oordelen?

Geplaatst in econoblahblah, in mijn boekie, uit de nieuwsruif, van schijn en werkelijkheid, Varia | Tags: , , , , , , , | 1 reactie

Hoogzomer

Eindelijk mooi weer; want dat lijkt toch de grootste gemene wens van de meeste mensen.
En dan soms een hittegolf; maar dat is dan natuurlijk weer een beetje teveel van het goeie.

Alle hitteplannen zijn of worden nu weer van stal gehaald en in werking gesteld. In Frankrijk is men daar zeer alert op sinds de zomer van 2003 en niet alleen in Griekenland zal men peentjes zweten deze week.

Het hoofd en ook de rest maar weer koel houden, voldoende water drinken en zo mogelijk de waterkant opzoeken en er toch nog al spelend of gewoon wat speels van genieten.

Daarbijdewaterkant

Bijdewaterkant

Geplaatst in Varia | Tags: , , , , , | 3 reacties

Dayna in het vlakke polderland

Ze was weer eens kort in dit vlakke land en gistermiddag zagen we Dayna Kurtz optreden in Hauwert; een dorpje te midden van het polderland.

DaynaKurtzHauwertb
Een bijzondere zangeres met een sterk repertoire en een stevige stem. Een stem die heel wat gevoelige snaren weet te raken maar ook flink uit kan halen.
Dat laatste doet ze ondermeer naar Amerikaanse fundamentalistische evangelisten in het volgende wat Dylanesque drinklied voor de apocalyps:

But what if the rapture’s entirely man made
What if it’s coming but no one gets saved
At least 3 of the horseman already in play
What if the rapture’s entirely man made

Whose flag will unfurl
Who’ll bang the last girl
Who’ll kick the best ass
At the end of the world
Who’ll watch the last dawn
Who’ll sing the last song
Who’ll raise the last glass
At the end of the world

Ze besloot haar optreden met de nederlandstalige versie van ‘Le plat pays’ van de onvolprezen Jacques Brel

DaynaKurtzHauwertc

Geplaatst in Varia | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Guadalqui..varenmaarweer

Slechts een terloopse blik op de wachtrijen voor het Alcázar en de Catedral de Santa María de la Sede was voldoende om ons te doen besluiten dan maar naar een andere toeristische trekpleister uit te kijken. Als alternatief voor de kathedraal gingen wij eens door de pittoreske wijk Santa Cruz op zoek naar het Casa de Pilatos.
Daar aangekomen bleek deze casa eens vanwege één van de niet weinige Spaanse feestdagen vandaag vanaf twee uur gesloten te zijn; sorry voor het ongemak stond er nog onder de aankondiging. Ondertussen wat gaar van de niet aflatende jicht en het met een gebroken teen rondstrompelen ergo met ‘loufe biene’ toen weer richting Torre del Oro gegaan om te zien of we ons vandaar dan nog voor een boottochtje over de Guadalquivir in kunnen schepen.
Een beetje schuitje varen lijkt tenslotte toch bijna een traditioneel onderdeel van onze vakanties geworden. Hoewel de boot al haast vol was en juist op punt van vertrekken stond konden we nog net aan boord komen en een plekje achter op het dek bij de schoorsteen vinden.
SevillaGaudalquivirTorre
Zo bekeken we nu ook Sevilla eens vanaf het water.

SevillaGuadalquiviraire
Behalve lucht en water
SevillaGuadalquivirpuente
zie je dan natuurlijk ook de nodige bruggen.
SevillaGuadalquivir2
Het ietwat feestelijke straatbeeld van Sevilla
SevillaGuadalquivirTriana
alsook de monumenten verloren we daarbij niet uit zicht.
SevillaGuadalquivirCastilloSanJorge
Een stralende zon en hier en daar een plukje palmbomen zorgde voor een wat luie mediterrane sfeer, die wij wel wisten te waarderen.
SevillaGuadalquivirpalmas

En onderwijl konden ook de voetjes weer wat tot rust komen.
SevillaGuadalquivirvoetjes

Geplaatst in Varia | Tags: , , , , , , | 4 reacties

Lachen met het CDA

In de politiek en het publieke debat wordt nogal eens wat onzin uitgekraamd. Je hoeft de krant er maar op na te slaan om dagelijks op een dagelijke portie onzin, gebakken lucht en wilde speculaties over bijvoorbeeld de economische en politieke perikelen rond Griekenland en Europa te worden getrakteerd.
Om toch nog enige lijn in alle onzin en gekrakeel brengen of te bewaren houden politieke partijen in ons land er een (quasi-?)wetenschappelijk bureau of institiuut op na. Dat is uiteraard wel handig om je beleid en partijprogram enige richting te geven en van wat (zinnige?) argumentatie te voorzien.
Nu verneem ik zo nu en dan wel eens iets van zo’n instituut van de PVDA of de VVD, maar toch zelden van dat van het CDA.
Maar gisteren las ik dan:

CDA-instituut analyseert de ongelijkheid en de splitsing in de samenleving

Als je niet meer met elkaar kunt lachen

Nu is sociale ongelijkheid al sinds jaar en dag een niet weg te denken thema in het politieke en publieke debat en niet zelden ook de grondslag daarvan. Nooit weggeweest dus maar telkens in hernieuwde vorm in de belangstelling. Denk bijvoorbeeld aan Piketty.
Het is me echter nog niet eerder opgevallen dat dit nu een belangwekkend of richtinggevend thema binnen het CDA zou zijn.

Zoals gezegd verandert of verschuift de vorm of het jasje waarin dit heikele doch onvermijdelijke thema gehuld wordt wel voortdurend.
Van ‘The haves and have-nots’ of ‘de rijken en de armen’ verschuift het accent naar ‘kansrijk of kansarm’ of ‘hoogopgeleid of laagopgeleid’.
De analyse van het wetenschappelijk instituut van het CDA gebruikt in het rapport ‘Lang leve het verschil, weg met de fragmentatie’ de mooie en zeer to-the-point terminologie van ‘bevoorrecht en kwetsbaar’ om deze immer gapende kloof te omschrijven.
Het CDA erkent deze kloof dus wel degelijk en acht het nu ook wenselijk en zelfs noodzakelijk die te verkleinen.

In het krantenartikel lees ik ook:

Over het rapport ligt de schaduw van de christen-democratische voorman Abraham Kuyper, die op 8 november 1891 het eerste christelijk-sociale congres opende met een rede over de sociale kwestie. Hij kwam met ‘architectonische kritiek’ op de scheve verhoudingen tussen kapitaalbezitters en bezitsloze arbeiders, te verklaren uit ‘een fout in den grondslag zelf van ons maatschapplijk samenleven’.

En volgens het CDA zou een dergelijke kritiek ‘op onze meritocratische marktsamenleving’ opnieuw nodig zijn!
Doet het CDA hier, in navolging van de PVV, een poging om de PVDA, althans voor de bühne, links voorbij te stomen?

Toch eingszins frappant dat nu juist de woorden van ‘Abraham de geweldige’ ofwel ‘Abraham Kuyper’, de anti-revolutionaire voorman hier wederom als uitgangspunt dienen. Kuyper mag zich overigens toch al in de nodige hernieuwde belangstelling en herwaardering verheugen. Zo zag ik onlangs een aflevering van ‘De ijzeren eeuw’ over de politicus Kuyper en de mooie Ikon-serie met de titel van Kuypers reisverslag in boekvorm ‘Om de oude wereldzee’ is daar op dit moment vast ook debet aan.

Die ouwe Abraham was toch maar een geweldenaar, een ‘Jack of all trades’ en een duizendpoot met al zijn bezigheden. Met een dergelijke ambitie en zo’n overvolle agenda kan, en ook destijds al, zomaar iets je de politieke kop kosten.

Mijn eerste gedachten en associatie bij de naam van Kuyper zijn vooral twee beelden. Dat van het groene busje dat altijd bij opa en oma op het dressoir of de schoorsteenmantel stond
KuyperVU
en dat van een mij bekende (spot?)prent
abraham-kuyper-geweldige
Verder is het mij, grootgegroeid in de calvinistische en gereformeerde zuil, uiteraard wel bekend dat deze Abraham de voorman was van de emancipatie ‘der godsvruchtige en rechtzinnige (lees: gereformeerde) kleine luyden’ en aan de wieg stond van een dagblad, een universiteit en een politieke partij die zijn stempel op de vaderlandse politiek zou zetten.

Zijn visie op het maatschappelijk leven verwoordde hij heel mooi met de term ‘soevereiniteit in eigen kring’; een begrip dat, dunkt me, nog altijd en in de kern onveranderd actueel en contoversiëel mag heten in dit tijdsgewricht.
Misschien hebben we in het huidige pro- en vooral anti- Europa-klimaat en de vaak polariserende verkokering van de samenleving inderdaad wel weer eens behoefte aan een staatsman/politicus van dergelijk kaliber en met dergelijke ideeën.

En dan bedoel ik dus niet zo iemand als onze huidige, een nog meer meritocratische marktsamenleving propagerende en waar het de soevereiniteit betreft wel erg elastische maar altijd goedlachse, eerste minister.

Over lachen gesproken, de wetenschappers achter het CDA rapport constateren dat:

Als je niet meer met elkaar kunt lachen, is er echt een heel serieus probleem

Humor als de culturele lakmoesproef voor onze sociale cohesie.
En zie om Wim Kan konden we allemaal nog lachen maar nu hebben we Geer en Goor om het volk te vermaken maar die zijn voor de hoogopgeleiden weer te plat terwijl Hans Teeuwen voor de lager opgeleiden weer te kwetsend zou zijn.

De wetenschappers Fraanje en Kuipers constateren of veronderstellen, zeer terecht zou ik zo denken, dat humor en samen kunnen lachen meer dan overbodige franje en een niet onbelangrijk bindend element tussen mensen is. Maar of we daarom ook allemaal om dezelfde opgelegde grollen en grappen van dezelfde grappenmakers moeten kunnen lachen ….? Ik weet dat zo net nog even niet.

Wie weet; misschien wordt het ooit nog eens lachen met het CDA.
Maar onlangs hoorde ik CDA leider Sybrand Buma in Buitenhof nog zeggen dat hij onder geen beding over schuldafboeking voor Griekenland wil praten ook al kijken de Grieken tegen een zo goed als onmogelijk af te lossen schuld aan.
Voorlopig is het dus beslist niet voor iedereen lachen met het CDA of het moet al zijn als de bekende boer met kiespijn!

Geplaatst in in mijn boekie, uit de nieuwsruif | Tags: , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Stilstaan bij beweging

Een echte sportliefhebber of sporter ben ik nooit geweest, laat staan een topsporter.
Toch belandde ik gisteren zomaar eens op Papendal, en wel voor een bijzonder interessante workshop.

StandingstillMovingwithease
Dat ging over stil staan en met enig gemak bewegen. Zeg maar, een beetje stilstaan of een rustpunt vinden in en bij het bewegen.
En dat kon, zo te zien, ook de dames van het nationale volleybalteam wel kon boeien.
PapendalVolleybalteam

Geplaatst in in mijn boekie, Varia | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Of mannen te paard?(4)

Die mannen te paard zijn een verwijzing naar De vier ruiters van de Apocalyps uit de Openbaring van Johannes.
Of de documentaire Four Horsemen van de Renegade Economist voor veel mensen ook een beetje een openbaring is, weet ik natuurlijk niet maar dat zou zomaar wel eens kunnen.

De vier afzonderlijke ruiters van de dreigende apocalyps staan hierin voor:
– ons gulzige en roofzuchtige financieel-economische systeem
– elke vorm van georganiseerd geweld
– de onaanvaardbare grootschalige armoede zoals wij die laten bestaan en
– de uitputting van de aarde en de natuurlijke hulpbronnen

Als hier dan toch de kern van de zaak blootgelegd wordt, nog maar een mooie quote:

To really understand something is to be liberated from it.
Dedicating oneself to a great cause, taking responsibility and gaining self-knowledge is the essence of being human.

Geplaatst in econoblahblah, van schijn en werkelijkheid | Tags: , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Of gewoon de wereld opkopen?(3)

John Perkins heeft uiterst interessante inside informatie over hoe je dat doet: de wereld opkopen en in je macht krijgen …

Meer hierover door John Perkins

Geplaatst in econoblahblah, van schijn en werkelijkheid | Tags: , , , , , , , , , , | 4 reacties

Beetje planeetje redden?(2)

Over de noodzaak om wat zuiniger en spaarzamer met onze planeet en natuurlijke hulpbronnen om te springen kunnen we en zullen we altijd wel blijven steggelen.
Maar ook de drijfveren om duurzaamheid na te streven kunnen nogal variëren en hoeven heus niet altijd zo abstract of hoog gegrepen te zijn.
Het gegeven dat het hoog op het verlanglijstje van sommige kinderen staat zou bijvoorbeeld een motief kunnen zijn en het kan heus nog wel aardser:

Saveearthsourcechocolate

Zoals eenvoudigweg omwille van de geneugten van het goede leven!

Geplaatst in in mijn boekie, Varia | Tags: , , , | 1 reactie