Op tafel, in de sneeuw

Ze staan er weer,

de bloemetjes

en vandaag is ook Marian nog jarig!

Advertenties
Geplaatst in Varia | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Je hebt nog een dag …

.. niet om over te stappen, zoals verzekeraars, energieleveranciers en prijsvergelijkers de afgelopen tijd onvermoeibaar rondtoeterden, maar toch iets dat daar in de verte wel op lijkt.

Nog één dag dus, dit jaar, om je mening over een of ander bij te stellen. Deze correspondenten vertellen je hoe dat bij hen in z’n werk ging: https://decorrespondent.nl/9046/hierover-stelden-onze-correspondenten-hun-mening-bij-in-2018/612800039038-4f56caac

Geplaatst in in mijn boekie, Varia | Tags: , | 1 reactie

Best wishes

Afbeelding | Geplaatst op door | Tags: , , , , , , | 1 reactie

26 jaar geleden …

26 jaar voor de klimaattop in Katowice, waarvan je je af kunt vragen of ie nu te vroeg of te laat kwam, vroeg de destijds 12-jarige Severn Suzuki aandacht voor de toekomst van haarzelf en de wereld in het licht van de klimaatproblematiek.

Ze leek toen, met haar pleidooi, toch een redelijk verpletterende indruk gemaakt te hebben op de aanwezige officials en beleidsmakers. Met dat gegeven en daarbij de kracht van haar argumenten zou je toch verwachten dat dat het nodige effect gesorteerd zou hebben in het klimaatbeleid en de resultaten daarvan.

Inmiddels weten wij beter.

26 jaar later is het niet veel beter gesteld met de vooruitzichten in het kader van de klimaatverandering. Wel veel slechter en acuut dreigender.

Nu mag de 15-jarige Zweedse Greta Thunberg dat huzarenstukje van Severn nog eens overdoen in nog scherper bewoordingen:

Een reactie op het youtube-kanaal op deze video luidde: stop using children for fake liberal causes. Have you no shame?

Wie zo denkt raad ik aan deze TEDtalk van deze Greta eens te beluisteren en dan nog eens te overwegen of ze ‘gebruikt zou worden’, dan wel op geheel terechte en dappere wijze reageert op hetgeen ze door ons en het leven op haar bordje geschoven krijgt. Mij lijkt het laatste aannemelijker.

Hoe dan ook, Greta heeft gesproken en met weinig vertrouwen in de goede afloop de bal bij ons, volwassenen, de politiek en Rutte, maatschappelijke en/of religieuze organisaties, het bedrijfsleven en de CEO’s neergelegd.

Zou er dan nu echt iets wezenlijk gaan veranderen? We horen en lezen weer veel ‘verklaringen van goede wil’, maar was dat niet altijd al het geval. Ik verneem dat zelfs Rutte opeens vol groene aspiraties is.

De vraag is natuurlijk wie ‘zoete lieve Gerritje’ zal zijn en de aanvankelijke kosten van de zogeheten ‘transitie’ gaat betalen.

Trump doet niet meer mee sinds hij begrepen heeft dat er kosten aan verbonden zijn. Macron dacht ze maar weer eens, als gewoonlijk, bij het volk en ‘Jan met de pet'(of alpinopet) neer te leggen en stond toen opeens tegenover een monster in een geel vestje.

Pecunia blijkt wederom het hete hangijzer en de vraag: wie zal dat betalen?

geldbuidel

Geplaatst in econoblahblah, in mijn boekie, Varia | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Tensegrity and the myofascia

Lang niet meer iets gepost, dus blijkbaar niets te vertellen, maar vooruit maar weer eens:

Bovenstaande, nogal ingewikkelde, titel zal ik hier maar even vertalen als ‘tensegriteit’ en het bindweefselsysteem in het menselijk lichaam.
De term ‘tensegrity’ viel dezer dagen zo af en toe tijdens de aikido-lessen die ik volg en met name in de nasleep van een seminar, vorig weekend, door Peter Kelly.

Tensegrity is term die werd gemunt door Buckminster Fuller, een Amerikaans architect wiens interessen en invloed zich blijkbaar niet tot de bouwkunst beperkte. Het woord is een samentrekking van ‘tensional integrity’ en verwijst aldus naar de verhouding tussen spanning en (structurele) integriteit.

Bucky mag dan de term gemunt hebben en met het fenomeen gespeeld hebben maar met dat laatste was ie toch niet de enige of de eerste. Die eer wordt opgeëist door Kenneth Snelson. Snelson was een Amerikaans kunstenaar die voor de beeldentuin van Kröller-Müller de Needle tower maakte. Hij sprak bij voorkeur van ‘floating compression’.

Nu valt er op Snelson’s claim, dat niet ‘Bucky’ maar hijzelf de eerste was die dit principe zichtbaar vorm wist te geven, ook wel weer het nodige af te dingen. Ene Karlis Johansons experimenteerde namelijk al met dergelijke constructies toen Snelson nog geboren moest worden.
Dan zou je je bijna reflexmatig gaan afvragen of er nog niet eerder, ergens, iemand …?

Nog wel aardig om te vermelden lijkt me dat ook de strandbeesten van Theo Jansen geïnspirireerd zijn op het idee van tensegrity.

Dat is tot zover allemaal wel leuk en aardig maar het gaat nog interessanter en belangwekkender voor ons worden wanneer we ons realiseren en ontdekken dat we ons bloedeigen vege lijf de godganse dag volgens diezelfde of vergelijkbare principes tegen de zwaartekracht in staande weten te houden.

Dat is toch even andere koek dan die torentjes en modelletjes; hier gaat om de structurele samenhang en integriteit van levende materie, onszelf incluis. Je zou hier van ‘biotensegrity’ kunnen spreken, wat Stephen M Levin dan ook doet.
De buizen, stokken of staafjes van de modellen staan dan voor onze harde delen ofwel de botten uit ons skelet, terwijl de elastieken of draden die het model bijeen, en in vorm, houden in ons lichaam hun equivalent vinden in ons bindweefsel ofwel de ‘fascia’.
Wie wel eens bij de slager in de vitrine rondgekeken heeft zich vast op enig moment afgevraagd wat al die witte vezelachtige vliesjes aan, om en tussen verder zo rode vlees daar doen of zijn. Wel, dat zijn dus de fascia en daar hebben ook wij een heel pak van:

Verder zitten ze om alle spierbundels en gewrichten heen en om en tussen onze organen en zo zit zo ongeveer alles in ons lijf netjes verpakt:

Maar die ‘fascia’ doen dus wel iets meer dan alleen maar verpakking zijn. Zowel die Latijnse benaming als het Nederlandse woord ‘bindweefsel’ geeft al aan dat het samenbinden of bij elkaar houden een belangrijke functie van dit weefsel is, zij het niet de enige.

Vroeger, op school, werd ons verteld dat het menselijk lichaam zich qua functionaliteit in systemen of stelsels liet onderverdelen. Zo was daar het skelet of geraamte voor de stevigheid, het spierstelsel voor de beweging enzo verder met de bloedsomloop, het ademhalingsstelsel, zenuwgestel en de spijsvertering bijvoorbeeld.
Ik kan me niet herinneren ooit iets over de myofascia als uiterst belangrijk en veelomvattend systeem vernomen te hebben. Waarschijnlijk werd daar wel iets gemeld over de functie van verpakking en bescherming maar weinig of niets over de rol in de structurele integriteit en de signaalfunctie in onze sensomotoriek. Nu is of was dit hele systeem of proces van biotensegrity ook een beetje een stiefkindje in onze Westerse medische wetenschap en kennis van de menselijke anatomie. Hier dringt de vraag zich weer op wat wel of niet wetenschap mag heten en tot hoever onze, zo gekoesterde, kennis dan wel mag reiken.

Zo we weten blijft niets hetzelfde en dat geldt ook voor ons inzicht in de werking en het belang van de fascia. Iemand die daar hard zijn best voor gedaan heeft is Thomas W. of Tom Myers. Zijn boek ‘Anatomy trains’ geniet ruime bekendheid en geldt als een soort atlas van de fascia voor zogeheten bodyworkers van diverse pluimage. Ziehier zijn website.

Dat het werk van Tom Myers vooral aanslaat en allerlei belletjes doet rinkelen bij bodyworkers van uiteenlopende richting en achtergrond is lijkt me niet zo verwonderlijk. Los van het feit dat hijzelf uit die kringen komt en zich nadrukkelijk tot hen richt is het natuurlijk ook zo dat deze lieden altijd al met de fascia werkten en op grond van veelvuldige lijfelijke ervaring daarmee zich al een zekere intieme kennis en bekendheid daarmee eigen gemaakt zullen hebben. Een gedegen theoretisch kader helpt ze dan om een en ander te plaatsen, te benoemen e.d..

Wellicht was of is er, op grond van eenzelfde soort doorleefde ervaringskennis als die van genoemde bodyworkers, ooit of elders, in vroegere en/of andere culturen wel degelijk meer aandacht voor en kennis van de fascia, dan we weten. Denk bijvoorbeeld aan TCM ofwel Tradidional Chinese Medicine. Zo verschijnt er momenteel bv. nogal wat literatuur over onderzoek naar of en hoe de meridianen uit de accupunctuur samenvallen met patronen in de fascia. Via een dergelijke route kom je al gauw uit op praktijken als qigong en internal arts als tai chi of aikido. En dan is de cirkel hier nu even rond daar de aanleiding voor dit blogstukkie, als ik mij goed herinner, een opmerking tijdens een aikido-training was.

P.S. Je kunt die modellen, zoals hierboven, op allerlei punten indrukken om te zien wat er gebeurt. Dat kan met alle hyperlinks hier en op de diverse doorgelinkte websites ook en ik nodig je graag uit om naar hartelust raak te klikken met muis of touchpad.
Ook op Youtube is voor de geïnteresseerde het nodige te vinden over tensegrity en myofascia.

Geplaatst in Varia | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

Leefstijl?

De Volkskrant ligt op de keukentafel. Wierp daar zojuist even een blik op en daar las ik de kop:

Rutte III gaat actief leefstijl bijbuigen

Ik ben benieuwd wiens leefstijl dat zal zijn; dat van Rutte zelf, dat van Rutte III of dat van ons? Ga ik zo maar even lezen.

Geplaatst in uit de nieuwsruif, Varia | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Mooi …

Mooi aikido van grote klasse:

Geplaatst in in mijn boekie, Varia | Tags: | Een reactie plaatsen

Les chiffres

23 nachtjes van huis en in Frankrijk geweest. 3435 km op de teller. In 9 dagen 30 uur op de mat gestaan, gezeten, gestoeid en gerold. De weegschaal gaf gisteren ruim 2 kg meer aan dan vorige maand; het effect van La Douce France?

Geplaatst in in mijn boekie, Varia | Tags: , , | 8 reacties

Happy number?

Wow … 68,
another year passing by and
it sounds like it is gradually getting later.

68

Apart from the obvious that it is a natural and an even number following 67 and preceding 69 Wikipedia tells me that 68 is a Perrin number.
It also happens to be the largest known number to be the sum of two primes in exactly two different ways, though it seems we can’t be quitte so sure of that because of the Goldbach conjecture.
Furthermore it seems to be the case that a 68-sided regular polygon may be constructed with compass and straightedge, that is because of the factorization as you probably would have guessed.
If that doesn’t fill your cup you might want to dive into 10-bit binary numbers of which there are exactly 68 in which each bit has an adjacent bit with the same value.
But then we would have to talk about combinatorially distinct triangulations and intervals in the Tamari lattice to describe the ways of parenthesizing five items. As I am not a mathimatician, I had never before heard of Størmer’s theorem and I haven’t the slightest idea what I wrote down here just now, I’d rather not talk about it and I had better not argue with any of the above.
Still it is true what they say: time flies!
Maybe I just might want to add/mention/quote that the largest graceful graph on 13 nodes has exactly 68 edges. But that is because I think 13 is also a very nice number, Wouldn’t you agree and that today I completed exactly 68 years on this planet Earth.

I am a fan of Wikipedia though on some scores it may be a bit too informative for me. Anyway I was glad to read that 68 is a so-called Happy number and hope this next year will turn out to be a happy one. Cheers!

| 3 reacties

Coming to a brave and startling truth?

A poem by Maya Angelou.
Angelou composed the poem for the 50th anniversary of the United Nations in 1995.

A BRAVE AND STARTLING TRUTH

We, this people, on a small and lonely planet
Traveling through casual space
Past aloof stars, across the way of indifferent suns
To a destination where all signs tell us
It is possible and imperative that we learn
A brave and startling truth

And when we come to it
To the day of peacemaking
When we release our fingers
From fists of hostility
And allow the pure air to cool our palms

When we come to it
When the curtain falls on the minstrel show of hate
And faces sooted with scorn are scrubbed clean
When battlefields and coliseum
No longer rake our unique and particular sons and daughters
Up with the bruised and bloody grass
To lie in identical plots in foreign soil

When the rapacious storming of the churches
The screaming racket in the temples have ceased
When the pennants are waving gaily
When the banners of the world tremble
Stoutly in the good, clean breeze

When we come to it
When we let the rifles fall from our shoulders
And children dress their dolls in flags of truce
When land mines of death have been removed
And the aged can walk into evenings of peace
When religious ritual is not perfumed
By the incense of burning flesh
And childhood dreams are not kicked awake
By nightmares of abuse

When we come to it
Then we will confess that not the Pyramids
With their stones set in mysterious perfection
Nor the Gardens of Babylon
Hanging as eternal beauty
In our collective memory
Not the Grand Canyon
Kindled into delicious color
By Western sunsets

Nor the Danube, flowing its blue soul into Europe
Not the sacred peak of Mount Fuji
Stretching to the Rising Sun
Neither Father Amazon nor Mother Mississippi who, without favor,
Nurture all creatures in the depths and on the shores
These are not the only wonders of the world

When we come to it
We, this people, on this minuscule and kithless globe
Who reach daily for the bomb, the blade and the dagger
Yet who petition in the dark for tokens of peace
We, this people on this mote of matter
In whose mouths abide cankerous words
Which challenge our very existence
Yet out of those same mouths
Come songs of such exquisite sweetness
That the heart falters in its labor
And the body is quieted into awe

We, this people, on this small and drifting planet
Whose hands can strike with such abandon
That in a twinkling, life is sapped from the living
Yet those same hands can touch with such healing, irresistible tenderness
That the haughty neck is happy to bow
And the proud back is glad to bend
Out of such chaos, of such contradiction
We learn that we are neither devils nor divines

When we come to it
We, this people, on this wayward, floating body
Created on this earth, of this earth
Have the power to fashion for this earth
A climate where every man and every woman
Can live freely without sanctimonious piety
Without crippling fear

When we come to it
We must confess that we are the possible
We are the miraculous, the true wonder of this world
That is when, and only when
We come to it.

Geplaatst in van schijn en werkelijkheid, Varia | Tags: , , , | 1 reactie