In Melle; op de e-bike

‘Teutoburger Wald’; dat klinkt toch wel bij uitstek Teutoons of Duits, vind je ook niet? Wij waren echter nog niet eerder in die omgeving neergestreken en het leek ons nu wel iets om, op weg naar de Harz, eens een dagje wat Teutoburger boslucht op te snuiven.

Aldus belandden we dan in Melle.
Mellestraatje

Daar brachten we twee nachten door bij een bekende Nederlandse hotel- en restaurantketen; goed te herkennen aan die vreemde vogel met die buitensporig grote snavel, alsof het niet met minder toe kan. We bivakkeerden daar in een uitermate riante kamer met ruim balkon en goed uitzicht op de snelweg naar Berlijn.
Bij het inchecken werden wij opmerkzaam gemaakt op de mogelijkheid om e-bikes van het hotel te huren.
Nadat we onlangs nog een eerste kennismaking met de e-bike misliepen was hiermee de invulling voor de volgende dag in kannen en kruiken.

Aldus de volgende dag de E-bike dus eens uitgeprobeerd. Eerst even naar Melle gefietst om bij de plaatselijke boekhandel een bruikbare kaart van de omgeving te zoeken.
Melleentree
Vervolgens naar Wellingholzhausen gefietst (?) waar we koffie deden. Vandaar uit een stukje het Teutoburger Wald ingegaan en daar wat heen en weer gefietst.
MelleTeutoburgerdoorkijkje
De Kronensee, een aardig stukje blauw op de kaart, konden we niet vinden; was mogelijk drooggevallen in dit seizoen.
MelleTeutoburgerbosenakkerland
Mooi landschappelijk gevariëerd en op het oog welvarend gebied. Ook de E-bike beviel mij uitstekend en zonder deze, wat inmiddels mechanische doping schijnt te heten, had ik toch heus deze 35+ kilometer door dit heuvelachtige woud de trappers niet zomaar rond kunnen peddelen.
MelleTeutoburgerakkerland
Hoewel we verschillende malen tegen wat probleempjes en oponthoud door losrammelende accu’s op liepen was ik toch bijzonder te spreken over de mogelijkheid van mechanische doping. Ik begrijp de fervente aanhangers van de elektrieke tweewielers en dit type doping wel. Natuurlijk hoor je ook wel het tegenargument dat het toch niet het echte werk is en beter beter voor het vege lijf zou zijn om meer eigen spierkracht te (moeten) gebruiken maar we rijden toch niet ook niet (of niet meer) in trap- of Flintstoneauto’s.

In weerwil van het dopinggebruik meenden we toch dat we na de geleverde inspanning wel een stevige maaltijd verdiend hadden.
Mellehotelchateaubriand
De ‘Oberkellner’ ofwel de ‘opperober’ van die zaak met de toekan kwam zelfs kijken of het allemaal wel toe kon en zowaar ook het vlees voor ons snijden.
Mellehoteloberkellner
Dat deed ie dan gelukkig wel met een gewoon en nog niet met een elektrisch mes.
Mellehotelgesnedenenwel
Yammie yammie!

Geplaatst in Varia | Tags: , , , , , , | 1 reactie

Toe maar, alweer een jaar

Vanharteproficiat

Lieve Marian van harte proficiat!
hieperdepiep

alweer een jaar
en wel een beetje raar
om het nu niet te kunnen vieren,
23 juli dan maar?

65proost (2)

Geplaatst in Varia | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Mooi(e) voorzitter

Geert mag zeggen,zwammen en bezweren wat ie wil; maar ze is toch maar mooi de voorzitter van onze tweede kamer, ofwel het nationale praathuis, geworden.

Voor zover ik dat kan bezien of beoordelen lijkt Khadija Arib me bovendien een goeie en zeer geschikte voor die functie. Daarbij ook nog een mooi mens. Dat vind en vond ik althans. Toen ik zo’n jaar of twintig terug eens voor het eerst een foto van haar in een VN (het toen nog weekblad Vrij Nederland) zag, was ik dermate onder de indruk van dat open gezicht met die mooie stralende ogen dat ik vond dat dat toch op z’n minst om een portret met verf en kwast vroeg:

Khadija Arib

Geplaatst in In beeld, uit de nieuwsruif, Varia | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Op de kale berg

Na onze niet bijzonder spectaculaire zoektocht naar de bron deze ochtend, het ommetje over de Ruhrkopf, kaffee und kuche en een wandelingetje in Winterberg hielden we zomaar nog een stukje dag over.

Daarom besloten we weer terug in het hotel om de ‘Kahler Asten’, direct tegenover het hotel gelegen, maar eens te beklimmen, te bedwingen of hoe dat, in sportievere en avontuurlijker kringen dan waar wij ons gewoonlijk in begeven, ook mag heten.
We hadden op inmiddels weer droog weer gerekend maar die vlieger ging toch niet helemaal op en af en toe een beetje de miezer in. De klim omhoog was misschien soms wat steil maar toch niets vergeleken bij de korte steile klim van gisteren; of waren we inmiddels daardoor wat getraind?
Kahlerklim
In ieder geval konden we deze minder steile maar ook niet al te lange klim moeiteloos kuierend aan.
Kahlerbijnaaandetop
Op de top van die ‘Kale’ was het inderdaad kaler of minder begroeid dan lager en elders.
Kahlhoor
Een mooi uitzicht rondom vanuit de speciale uitzichttoren die een 360 graden uitzicht bood. Zo konden we de wereld toch nog weer eens vanaf enige hoogte beschouwen.

Kahlertorenzicht
In het restaurant onder de toren en onder het genot van een kopje koffie even de kuierlatten tot rust laten komen alvorens er weer aan te trekken om de afdaling in te zetten.

KahlerAstenvanaf
Daarbij stuitte we zowaar op nog een quelle terwijl we nu toch heus niet, zoals vanmorgen, op zoek naar bronnen waren. Maar ja, water stroomt nu eenmaal van boven naar beneden dus zoiets viel natuurlijk wel te verwachten op het één na hoogste punt van Nordrhein-Westfalen.
Lennequelle
Het was in dit geval de bron en de oorspong van de Lenne; een watergangetje waar we overigens nog nooit van gehoord hadden maar dat ruim honderd kilometer verderop wel als een volwaardige en heuse rivier ergens de Ruhr in blijkt te plonzen.

Kahlerwegversperring
Op onze gang naar beneden bleek het pad zomaar ergens versperd door een flinke kudde schapen die door een herder met drie honden de gewenste richting uit werd gedirigeerd.
HerderKahlerAsten
We hebben de schaapjes niet geteld maar die waren in ieder geval niet kaal
Kahlerwollevachtjes
en het zou me niets verbazen wanneer ze bij elkaar bijna genoeg wol zouden leveren om een wollen petje voor deze kale berg te kunnen breien. Zoiets als een Harry Slinger petje bijvoorbeeld maar dan natuurlijk wel één met een gat in het midden voor de uitkijktoren.
Maar de kudde was gelukkig toch niet zo groot als deze hier. Dan zou die berg waarschijnlijk echt helemaal kaal zijn geweest.
Ik neem aan dat nu, inmiddels alweer januari, de Kahler Asten wel een wit petje zal hebben. Deze jongens lijken daar in ieder geval al goed op gekleed in die dikke wollen jassen.

Kahlergrazers

Geplaatst in Varia | Tags: , , , , , , , , , , | 1 reactie

Voor wie wil luisteren ..

.. heeft de VPRO zo rond oud-en-nieuw het late-night-magazine Nooit Meer Slapen een weekje ingeruild voor de podcastserie Grote Woorden waarin Wim Brands met een aantal vaderlandse denkers spreekt.
Dat was mij overigens geheel en al ontgaan, mede omdat ik er, als verse vrijgestelde, al niet aan toe kom om alles te lezen wat er hier zo door de brievenbus valt miste ik aldus ook de aankondiging in de VPRO-gids. En sinds ik, ruim vijftien jaar geleden, de nachtdienst vaarwel moest zeggen vang ik nog zelden iets op van nachtelijke radio-uitzendingen daar ik dan toch meestal op één oor lig.

Nu hoorde ik via De Correspondent een podcast waarin Lex Bohlmeijer sprak met Gabriël van den Brink.

Correspondent

De opvattingen en ideeën van deze over onze samenleving filosoferende empirisch onderzoeker of empirisch onderzoekende filosoof vond ik dermate verfrissend, herkenbaar, prikkelend en de spijkers op de kop slaand dat ik toch even op zijn naam moest googelen.
Zo kwam ik dus op Grote Woorden terecht en hoorde in twee uur tijd in ieder geval veel ware woorden gesproken worden.

VPROlogo

Nu hoor je de laatste tijd nogal eens dat mensen die met pensioen zijn zeggen dat ze geen tijd meer over hebben. Klinkt de werkenden misschien vreemd in de oren maar ik begin het, geloof ik, wel te begrijpen want nu heb ik zomaar weer nog acht uur Grote Woorden luisteren op mijn to-do list en een recente publicatie van van den Brink op mijn leeslijst staan.

Waar moet ik de tijd vandaan halen?; verzuchtte de oude man aan het begin van een nieuw jaar.

animaatjes-vadertje-tijd-65116

Geplaatst in in mijn boekie, van schijn en werkelijkheid, Varia | Tags: , , , , , , , , | 1 reactie

Inluiden

Om het nieuwe jaar op dit blog in te luiden alvast een eerste fotootje
Vuurwerk2016
en nogmaals de beste wensen terwijl wij het jaar gewoontegetrouw met Jools Holland’s Hootenanny inluiden.

Geplaatst in In beeld, Varia | Tags: , , | 1 reactie

2015 herzien

Daar is ie dan, het jaaroverzicht.

De statistieken hulpaapjes van WordPress.com heeft een 2015 jaarlijks rapport voor deze blog voorbereid.

Hier is een fragment:

In de concertzaal in het Sydney Opera House passen 2.700 mensen. Deze blog werd in 2015 ongeveer 18.000 keer bekeken. Als je blog een concert zou zijn in het Sydney Opera House, zou het ongeveer 7 uitverkochte optredens nodig hebben voordat zoveel mensen het zouden zien.

Klik hier om het complete rapport te bekijken.

| Een reactie plaatsen

Zo z’n gangetje

Het is weer volop de tijd van de jaaroverzichten en de lijstjes.
Die zogeheten Top 2000 is bijvoorbeeld ook zo’n lijstje. Mij een te lange en ik ben sowieso niet zo dol op eindejaarslijstjes.
Zo’n lijstje van drie, als wat waren de grote nieuwsonderwerpen van 2015, vind ik nog wel te behappen. Vluchtelingen, terrorisme en de Tweede Wereldoorlog waren dat aldus de Volkskrant. Die derde verbaasde me een beetje; daar zou ik toch eerder het klimaat verwacht hebben. Tot zover dan die lijstjes.
Als we dan toch zonodig iets met lijsten willen, zou ik zeggen: laten we het goede nieuws eens een keer mooi inlijsten.

De laatste dag van het jaar mag ik zelfs ook nog een overzicht met wat cijfertjes van dit blog tegemoet zien. Onze honger naar overzicht en controle lijkt toch maar moeilijk te stillen.

lijst-geen-afbeelding

Wanneer ik nu eens zou moeten zeggen hoe het afgelopen jaar voor mij persoonlijk verliep, zou ik zeggen: ach, het ging zo weer z’n gangetje.
Nu was dat dit jaar toch wel een iets ander gangetje dan dat van de jaren daarvoor. Mijn loopbaan liep namelijk ten einde. En dan dringt toch een beetje de vraag zich op: hoe nu verder te gaan?
Misschien wordt het tijd om, in navolging van menig generatiegenoot, maar eens aan een elektrische fiets te gaan denken.

lijst-addimage

Waar ik dan heen zou willen is dan een volgende en net iets andere vraag maar ik wil hoe dan ook nog wel een klein beetje de gang erin houden.

picture-frame-goyourownway

Je kunt alleen beter niet op deze terechtkomen:

lijstzwart

Geplaatst in in mijn boekie, Varia | Tags: , , , , , | 2 reacties

……klokjes

Ze steken met de kerst alweer met hun kopjes boven de grond, die klokjes. Daar voor de narcissen en de vaste kerstboom in de voortuin.

Sneeuwklokjes

Maar dat witte spul is toch nog nergens te bekennen of in aantocht. Volgens de berichten moeten ze het zelfs in Moskou, Helsinki en Oslo zonder sneeuw stellen dit jaar. In New York steeg de temperatuur zowaar boven de 20° celsius.
Een witte kerst zit er echt niet meer in dit jaar of het zou al op de Zuidpool, op dit blog of in je dromen moeten zijn:

Nu hebben wij dit jaar al eens sneeuw gezien al was het vanuit de verre verte. Misschien moeten we dan maar weer naar Spanje als we sneeuw willen zien.

Geplaatst in Varia | Tags: , , , , | 2 reacties

Tussen”…” (20) Krishnamurti

Wie bij gelegenheid wel gecharmeerd is van wijze, stichtelijke, motiverende, inspirerende en dergelijke spreuken, uitspraken of one-liners kan op het WereldWijzeWeb en de zogeheten social media ruimschoots z’n hart ophalen.
Naast een Westerse naam als Einstein kun je daarbij ook nogal wat namen uit het Nabije en Verre Oosten tegenkomen zoals bijvoorbeeld die van Rumi of Laozi. Een andere naam uit die hoek waar je in het land van de populaire Quotes meer dan eens op zou kunnen stuiten is die van Krishnamurti.

Jiddu Krishnamurti was voor mij als tiener al een intrigerende figuur en ik beschouw hem al sinds jaren als één van die zeldzaam wijze lieden die je wellicht ‘verlicht’ (wat dat ook moge zijn) zou kunnen noemen.
Er bestaat trouwens nog een historische connectie tussen en hem en ons land en inmiddels stokoude landgenoten zouden hem, tijdens het interbellum, nog hebben kunnen horen spreken in Ommen.
Aangewezen tot en als zodanig voorbeschikt voor het guru-schap, wees hij dat op enig moment resoluut af en wilde vanaf dat moment niets anders meer verkondigen en propageren dan consequent en radicaal doordachte en doorleefde innerlijke vrijheid. Een soort Vikram Gandhi; dan niet voor in een film, maar in het (levens)echt.

Welke wijsheden wist deze afvallige of spijtoptant ex-guru dan te debiteren? Wel bijvoorbeeld:

It is truth that liberates, not your effort to be free

of

The ability to observe without evaluating is the highest form of intelligence

en voor wie dit toch maar een bijzonder karig beetje tekst vindt, nog even Krishnamurti zelf aan het woord:

over die ene vraag.

 

Geplaatst in in mijn boekie, tussen "..." | Tags: , , , | Een reactie plaatsen