Blogstilte?

Het begint er toch sterk op te lijken dat ik dit blog maar wat laat verslonzen. En dat is ook wel zo.

Maar waar zou ik nog iets over willen of kunnen zeggen dat voor een ander de moeite van het lezen waard zou zijn?
Zou mijn twijfelachtige (in de zin van weinig uitgesproken of afgeronde) mening over het referendum inzake het associatieverdrag met de Oekraïne dan ook maar iemand interesseren of nog iets nieuws aan de kakefonie over dit onderwerp bijdragen? Ik heb beslist niet die indruk.
Bovendien lijkt het me een weinig gelukkig en praktisch zinvol referendum en eigenlijk een beetje een revanche op het vorige Europa referendum. Dat referendum was ook een grote miskleun omdat er de verkeerde vraag gesteld werd en vervolgens het antwoord van de kiezer daarop genegeerd werd (of moest worden).
Ik vrees dat ook dit referendum de democratie geen goede dienst zal (kunnen) bewijzen ondanks het geschetter van de heren Roos en Baudet over het tegendeel.
Nee, als uitgesproken pro-Europeaan, overtuigd van het nut en de noodzaak van een meer geïntegreerd en/of federaal Europa, word je niet al te vrolijk van de ongenuanceerde anti-winden die er nu vooral lijken te waaien.

Ook de huidige voorzitter van het Europese praathuis, onze eigen premier ‘lachebekje’, die nu onvermoeibaar alles weer verbaal en anderszins aan elkaar probeert te lijmen en bij elkaar tracht te knopen, lijkt me toch mede debet aan deze algehele sfeer van: maar niet bij ons, hoor en als het ons maar niets gaat kosten!
Deze olijke grappen- en praatjesmaker (geen cent meer naar Griekenland en elke Nederlander als aardigheidje zomaar eens €1000,- extra) zong tot voor kort nog regelmatig het deuntje met Cameron mee dat we alleen in de Europese Unie zaten om er (financieel) beter van te worden en derhalve ook uitsluitend
voorstellen om onze vrienden (unie-genoten) in nood te helpen zouden steunen wanneer zoiets direct of binnen afzienbare tijd in klinkende munt te verzilveren zou zijn.
Zoiets klinkt mij toch meer als demagogische retoriek in de oren en ik denk dan: van zulke vrienden zul je toch maar moeten hebben!
Tja, wanneer de dames en heren politici, omwille van de gunst van kiezer, ongegeneerd dergelijke kretologie rondstrooien dan zou je toch haast te doen krijgen met het volk (wijzelf dus) dat zij besturen.
Maar ja met zelfmedelijden schieten we helemaal niets op en ik denk ook niet dat we daar veel aanspraak op kunnen maken. Ik neem tenminste aan dat je als lezer van dit blog, er evenals ikzelf, warmpjes, gekleed, goed gevoed en onder de pannen bijzit.
Waar zal ik het dan nog over hebben?

Over de zogeheten vluchtelingencrisis dan?
Maar dat is, vrees ik, helemaal iets om je voor te generen. Deze week las ik in een Voetnoot van Arnon Grunberg de volgende passage:

Schinkel heeft eveneens gelijk dat het irreëel is te denken dat de verzorgingsstaat in gevaar zal komen door de vluchtelingen. Het vluchtelingenprobleem is net zo imaginair als het Joodse vraagstuk in de jaren dertig.

Dat lijkt mij meer overeenkomstig de gegeven realiteit dan het overproblematische beeld dat er meestal geschetst wordt onder druk van eindelijk weer eens een doel en een tastbaar motief om alle opgekropte frustratie en woede eens flink op los te laten.
Wanneer een Europese Unie van 500 miljoen mensen en veelal de welvarendste, in materieel opzicht, ter wereld niet in staat is om nog een 5 miljoen wanhopigen en ontheemden te herbergen wordt het inderdaad eens tijd om je af te vragen waar zo’n unie voor staat en wat dat waard is.
De lieden die bij voorbaat vluchtelingen de toegang willen ontzeggen schermen nog al eens met ‘onze Europese waarden’ die door een al te ruimhartig toelatingsbeleid bedreigd zouden worden. En ik vraag me dan toch even af over welke waarden ze het toch zouden hebben?
Dit lijkt toch eerder op een moreel failliet.

Waar die Rutte toch altijd zo vrolijk van wordt? Ik snap het niet!
Ook al geen onderwerp om het nu eens gezellig over te hebben dus.

En dan wordt het dus zomaar even stil hier op dit blog.
Nog wat perikelen met de digitale apparatuur werkten ook niet echt mee en veel van mijn tijd heb ik de laatste drie weken zomaar laten opslokken door mijn digitale fotoverzameling.
Het tijdperk van de digitale kiek nam hier ten huize een aanvang in 2001. Alweer 15 jaar geleden dus. En dat bleek in de tussentijd een flinke verzameling en een aardig ratjetoe op geleverd te hebben. Her en der in mappen op diverse schijven weggeborgen en uiteraard met de nodige doublures.
Het leeuwendeel daarvan heb ik inmiddels in een wolk geparkeerd waar ik ze desgewenst wat makkelijker hoop terug te kunnen vinden.
De afgelopen jaren maakte ik in de vakanties bijna evenveel foto’s als kilometers en dat tikt dan lekker aan.
En een nieuw toestel (systeemcamera) vraagt dan ook weer om meer schijfruimte.
Hoewel het over foto’s ging, toch maar geen afbeelding erbij vandaag.

Advertenties

Over Dick

What about me?
Dit bericht werd geplaatst in Varia en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Blogstilte?

  1. Rob Alberts zegt:

    Wolken foto’s in de cloud bewaren is ook een digitale bezigheid.
    Zelf houd ik het alleen maar bij digitale praatjes.

    Voor het referendum inzake het associatieverdrag met de Oekraïne heb ik alleen besloten dat ik zo als altijd met stemrecht ga gebruiken. Voor of tegen weet ik nog steeds niet. Misschien wordt het wel een blanco stem. Al hoor ik daar ook de meest verwarrende dingen over.
    En jouw blog heeft mij hiervoor ook al niet wijzer gemaakt …..

    Vriendelijke groet,

    • Dick zegt:

      Over een klein aantal globale kwesties kan ik nogal vrij uitgesproken zijn maar zodra we in detail treden word ik doorgaans een lichtelijk verwarde twijfelaar en begin ik wat op Den Uyl te lijken: enerzijds…, anderszijds…
      Dus van mij zul je niet zo gauw iets wijzer worden.
      In deze kwestie neig ik toch naar ‘voor’ mede om de argumenten zoals Paul Brill die vandaag in VK’s Opinie & debat naar voren brengt.

      • Rob Alberts zegt:

        Tja, ik twijfel tussen een nee en blanco stemmen.
        We komen er samen zo niet uit.

        Goed dat er in het stemhokje niemand meekijkt …..

        Vrolijke groet,

  2. raamopen zegt:

    Herkenbaar, het lijkt alsof we bij een ‘moment van waarheid’ zijn aanbeland. Een keerpunt? Wie zal het zeggen. Mijn laatste blog is vergelijkbaar en daarna was het even stil. In de tussentijd heb ik mij echter niet koest gehouden. Er zijn bijzonder weinig dingen waarin ik nog geloof. Maar als er één ding is wat wij kunnen doen om invloed te hebben, dan is het wel stemmen met ons geld. En dus heb ik ASN aandelen milieu en waterfonds gekocht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s