Door Goslar; en op de bon

Wij dachten van Melle vrij vlot even naar de Harz te rijden; we rijden per slot van rekening niet in een Flintstoneauto. Dat viel toch wat tegen omdat we in een niet geringe ‘stau’ terechtkwamen.
Daar eenmaal weer uit kozen we Goslar als pleisterplaats voor onze caffeïne-behoefte. Daar troffen we dan bepaald geen ‘stau’.
Goslarnaarcentrum
Maar in Goslar leek ook geen parkeerplaats onbezet terwijl we er rondjes rijdend op zoek naar een plekje om te parkeren nauwelijks iemand op straat zagen.
Goslarstraatje
Zo’n plekje eenmaal gevonden liepen we een ander deel van de Altstadt in en daar bleek het nog een drukte van belang te zijn.
Goslarleven
Goslarplein
Er was een soort kermis gaande en de terrassen rond de kerk en op de pleintjes zaten vol.
Goslarprosit
Een plekje bij ‘Die Gose Brauerei’ gevonden om die vrolijke drukte eens te aanschouwen onder het genot van koffie met ‘torte’. In en rond de brouwerij bleek er toch wel degelijk leven in Goslar te zijn.
Goslarlevendbeeld
Nog even de kermis over gekuierd alvorens onze weg te vervolgen.
Goslarwandelingetje
Goslarvanuitdelucht

Dat was dan Goslar, onze aankomst en mijn kennismaking met de ‘Harz’. Zo’n prototypische Duitse stad, die bol staat van zogenaamde vakwerkhuizen en mede om die reden staat de (binnen)stad op de Unescowerelderfgoedlijst.
Goslargevels
Een andere reden is de geschiedenis van de mijnbouw en bijbehorende watervoorziening in de OberHarz.

Maar dat bleek evenwel niet het laatste dat we van Goslar zouden vernemen. Een aantal dagen daarna, weer op de terugweg naar huis, reden wij ook nog even over een stukje grondgebied van de gemeente Goslar. En een paar weken later kreeg ik een brief, in mooi ambtelijk Duits, van de gemeente Goslar met het verzoek om een boete, wegens te hard rijden, te voldoen. Het was weliswaar niet zo’n hoge boete, maar toch meer dan we voor de ‘kaffee und kuchen’ betaalden en mijn bakkerspensioen bleek hier sowieso niet toereikend.
op de foto
Dat was zowaar al mijn derde bon uit Duitsland in een paar jaar tijd; evenveel als ik er, in ruim een halve eeuw tijd, hier in eigen land wist te vergaren.

Over Dick

What about me?
Dit bericht werd geplaatst in Varia en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Door Goslar; en op de bon

  1. Rob Alberts zegt:

    Misschien moet jullie eens met een ander meerijden?

    Vrolijke groet,

  2. Ximaar zegt:

    In 2004 (even nagezocht) ben ik door Goslar gekomen en heb er overnacht boven een soort eetcafé in het oude centrum. Vond het wel een fraai stadje, met een heel schattig riviertje (Abzucht) er dwars doorheen. Ze heb ook iets met een Keizer. Opweg daar naartoe kwam ik toevallig via Melle. Later maakte ik een lus terug via Quedlinburg, Frankfurt/Oder en een een rist hanzesteden aan de Oostzeekust. En geen bekeuring gehad. Echt langzaam ga ik niet, maar dat mijn fiets geen kenteken heeft is natuurlijk wel een uitkomst.😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s