Weer een jaarwisseling

Met de nodige bezinning en/of bombarie wisselen we dan elk jaar het ene jaar weer in voor het andere met als statiegeld wat herinneringen en wat verwachtingen die meestal ergens tussen hoop en vrees bungelen.

Het kan verkeren,

nietwaar?
Ruim voor 12 uur viel er al een vuurwerkdode te betreuren in de gemeente waar wij wonen.
Wij steken zelf nooit vuurwerk af maar hebben het spektakel wel een kwartiertje in de regen en de drup staan te bewonderen. Verder verliep onze jaarwisseling vooral rustig en gezapig. Ik zit zelden zolang achter elkaar voor de TV. We lieten ons, getweeën en onder het genot van oliebol en appelflap in huiselijke kring door ene Theo Maassen het oude jaar uit kletsen.

2014kurk

Om klokslag twaalf ging de kurk met een knal van de (nep)champagnefles waarna we het tongstrelende vocht weer eens rijkelijk lieten stromen. Terwijl we die fles burgemeester maakten, was het traditiegetrouw Jools die met zijn Annual Hootenanny bij ons het nieuwe jaar wederom mocht inluiden.
Ja, van jaar wisselen gaat toch heel wat vlotter, gemakkelijker en genoeglijker dan van tanden wisselen, zullen we maar zeggen. Nu komt dat laatste gelukkig ook minder vaak voor.

oliebolappelflap

Op nieuwjaarsdag was het dan weer tijd voor een rondje met de beste wensen langs de (pleeg)ouders. Daarvan hebben we er met het tikken van de tijd inmiddels nog maar twee van de zeven.

Goede voornemens zijn hier ten huize deze jaarwisseling nog niet ter sprake gekomen. Dat moesten we maar even zo laten, dacht ik, en anders zijn er altijd nog wel wat over van vorige jaren die misschien de moeite waard zijn om weer eens opgepoetst te worden.
Het beste blijven we je bij gelegenheid natuurlijk wel toewensen.
Ik zou zogenaamd een spiegel voor kunnen houden en een ieder dan toewensen wat diegene mij ook toe zou wensen maar dat is toch wat te leeg en te quasi-spitsvondig. Dus verlaat me maar weer eens op een mooie en oude bekende tegeltjeswijsheid en wens ieder:

de rust om te aanvaarden wat je niet veranderen kunt,
de moed om te veranderen wat je niet kunt aanvaarden en
de wijsheid om het onderscheid tussen die twee te kunnen maken.

Dat lijkt me dan ook nog een beetje bij de nagedachtenis van de onlangs overleden Nelson Mandela te passen.

Over Dick

What about me?
Dit bericht werd geplaatst in in mijn boekie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Weer een jaarwisseling

  1. Ik ben blij dat die heisa weer achter de rug is. Kerst en Oud en Nieuw lijken toenemend waanzinnig te worden. (Kan natuurlijk ook aan het klimmen van mijn jaren liggen. :-))

    Gr. Henk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s