Waarom zijn de bergen zo ….

Bergtop

Dat nu vroeg ene Jules de Corte zich ooit af. Ik weet eerlijk gezegd ook niet waarom ze zó hoog zijn maar ik weet wel dat ze in Oostenrijk nogal wat van die bergen hebben en een paar knap hoge ook. Ze zijn er in ieder geval hoger dan de huizen en het zijn er ook heel veel.
Wij vertoefden in mei namelijk een weekje in Oostenrijk en kunnen dat derhalve bevestigen.

ZichtnoordvanafFrauenalpe

We verbleven eerst een paar dagen in Wenen en zochten daarna bewust de rust van wat bij ons dan wel het platteland heet.
Zoiets hadden we vorig jaar ook gedaan door na de bere-drukte van Berlijn de weldadige rust van Rügen op te zoeken. En dat was ons heel goed bevallen.
Maar de landelijke omgeving in Oostenrijk is, zoals algemeen bekend, natuurlijk maar weinig plat. In Tirol en vervolgens richting Beieren zagen we indrukwekkend hoge bergen; ook wel alpen genaamd.

alpen_karte

De bestemming van onze vlucht uit de stad was echter het Murtal in de Steiermarck en daar waren de toppen aanzienlijk minder hoog en veelal getooid met vriendelijk ogend groen.
Daar kwam ik er als slechte en weinig enthousiaste wandelaar, enigzins tot mijn verbazing achter dat bergwandelen, in het juiste en voldoende begaanbaar gebied, eigenlijk best leuk kan zijn. Dit niet in het minst ook tot verbazing van Marian.

bijnaboven

Na een eerste poging in het wild en over ook stukjes verboden terrein besloten we de VVV met een bezoekje te vereren en eens een bergwandeling uit het boekje te zoeken. De keus viel op een route over de Frauenalpe.
Via Murau en Schlatting bereikten we, na een mooie haarspeldklim met de auto, de Murauer Hütte vanwaar onze wandeling zou moeten starten. Daar begonnen wij onze wandeling op het Schigebiet Frauenalpe.

MurauerHütte

Nu ben ik sinds een jaar of vijftien niet zo’n geweldige loper meer en bepaald geen held en weet meestal niet hoeveel ik aankan en hoever ik ga komen. En op dergelijke hoogten (tussen de 1000 en de 2000 meter) lopen is al iets geheel nieuws voor mij.

panoramafrauenalpe

Klim, klim, zucht, zucht, zweet, zweet en steeds adembenemender uitzichten. Ik kan me opeens volledig inleven in die hartekreet van Jules de Korte: Ich möchte mal gerne wissen, warum sind die bergen so …? juist en hoog zijn ze toch nog wel! Ik kan je nu in ieder geval één ding wel verzekeren, … die vrouwen daar hebben beslist formidabele alpen en dan zijn we nog niet eens tot het hoogste topje geklommen. Maar hoe dan ook vond ik het toch wel erg leuk en enerverend.

Waarisdiehutnutochgebleven

Die naam vrouwenalp intrigeert toch wel een beetje en kan diverse vermoedens doen opborrelen. Zou ie minder hoog of steil zijn, zou de vorm iets suggereren? Marian kwam met een plausibeler verklaring; waarschijnlijk kleuren de nu groene skibanen over een maand of zo helemaal geel van een bloemetje dat ‘vrouwenmantel’ heet.
Ik heb zelf absoluut geen kaas gegeten van die flora en ben (in tegenstelling tot onze immer goedlachse premier, die ons allemaal van ganser harte een nieuwe auto op afbetaling gunt) meer een liefhebber van die mooie en uitgestrekte vergezichten, terwijl Marian ook nog wel oog lijkt te hebben voor het kleingoed in de natuur.

Marianneemtfotoklein

Dat is toch even iets anders dan door de stad banjeren.
Een van de volgende dagen hebben maar weer de (nog iets hogere) hoogte opgezocht; ditmaal voor een wandeling op de Seetaleralpen iets buiten Judenburg.

Seetaleralpeuitzichtje

In Judenburg hadden we desgewenst ook nog het Puch-museum kunnen bezoeken. Maar ondanks het feit dat ook ik als zestienjarige op zo’n opgepimpt brommertje reed, hebben we die gelegenheid maar onbenut gelaten. We verkozen we een bezoekje aan de Winterleiten Hütte van Lisa und Andy dat als pleisterplaats voor de wandelaars aldaar fungeert.

WinterleitenNaturfreundehaus

Van daar gingen we te voet verder en werden we alras hogerop of naar hoger sferen verwezen.

Ohdiekantopdus

En ook hier weer mooie vergezichten op door de zon beschenen dalen en met sneeuw bedekte bergtoppen en zo meer.
Zo hoog wilde wij het niet zoeken. We begonnen hier op zo’n 1800 meter maar kwamen hier en daar toch wel wat plukjes nog niet gesmolten sneeuw tegen.

Marian en Dick in deOostenrijkse sneeuw of wat daar van over was

De bananen die we daar aten, groeien daar overigens niet hoor, die hadden we zelf van beneden meegenomen.
We werden onderweg nog wel gemaand ergens aan te denken, maar wie kan ons alsnog vertellen waaraan?

Denk eraan!

Over Dick

What about me?
Dit bericht werd geplaatst in Varia en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s