Politieke kleuren

Met mijn politieke voorkeur is het qua helderheid al niet zo gek veel anders of beter gesteld dan met mijn geloofsovertuiging (of het ontbreken daarvan).

rodepotlood

Ik zou mezelf graag zien als een redelijk vooruitstrevend mens en de politieke partijen die ik de afgelopen pakweg veertig jaar met het rode potlood heb aangewezen om mij te vertegenwoordigen variëren van PSP tot D66 en alles daar tussen; maar geen extremen ter linker- of rechterzijde daarvan. Dat klinkt toch behoorlijk progressief, nietwaar? Leve de vooruitgang!
Maar eerlijk gezegd ben ik tegelijkertijd ook aartsconservatief want ik juich bepaald niet zomaar elke verandering toe en ik ben er beslist een voorstander van om het goede te behouden.

mooirood

Deze proservatieve houding van mij draagt ook nog eens een behoorlijk rood of socialistisch stempel in de zin dat ik vind dat het verschil tussen arm en rijk binnen redelijke perken dient te blijven en beleid sociaal hoort te zijn en zwakkere en kwetsbare mensen dient te beschermen.

LoesjesVrijheid

Daarbij hecht ik dan ook nog eens bijzondere waarde aan de vrijheid van het individu, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van vergadering en de vrijheid van godsdienst. In die zin ben ik ook weer uitgesproken liberaal.
Maar voor alle helderheid, dat betekent niet dat ik enige affiniteit zou hebben met de kern of de uitwerking van de ideologie van VVD of het zogeheten neo-liberalisme.
Om dat wat te benadrukken zou ik Bob Dylan willen citeren die in zijn jonge jaren zong:

Now, I’m liberal but to a degree,
I want everybody to be free

om daar direct aan toe te voegen:

But if you think that I’ll let Barry Goldwater
Move in next door and marry my daughter
You must think I’m crazy!
I wouldn’t let him do it for all the farms in Cuba

I shall be free No. 10 by Bob Dylan
Anothersideof

Kortom politiek gesproken ben ik een progresservatieve sociaal-liberaal, als dat iemand iets mocht zeggen. Fanatieke communisten, fascisten of neo-liberalen zijn in mijn boekie veel te extreem. Politieke programma’s en daarop gebaseerd beleid behoren, naar mijn smaak, zowel de belangen van het collectief als die van het individu te dienen en te verdedigen en daar een goede combinatie in te vinden. Ik ben dus niet zo links en niet zo rechts maar meer voor de gulden en bovenal menswaardige middenweg. Toch ook weer niet zo recht door zee als ene tante Pollewop Verdonk, want die vond ik om te beginnen uitermate rechts, mij wat te extreem en onredelijk rechtlijnig en bovendien zwalk ik gewoonlijk iets meer en hecht ik ook aan enig mededogen.

Over Dick

What about me?
Dit bericht werd geplaatst in in mijn boekie, van schijn en werkelijkheid en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Politieke kleuren

  1. Ximaar zegt:

    Zelf noem ik me ook een pacifische progressieve milieuvriendelijke sociaal-liberaal. Letwel dat daarbij het woord demokraat ontbreekt. Teveel demokratie zorgt net als conservatisme voor zand in de motor der veranderingen/verbeteringen. Met die 2 termen heb ik dan ook moeite. Ik heb wel op de PSP gestemd, maar nooit op D66. Een paar keer op de SP, maar die vind ik in het algemeen te conservatief. GroenLinks zou goed bij me aansluiten als het niet zo’n marginale grachtengordelpartij was. De laatste jaren ben ik daarom vooral opgescheept met de PvdA en dat is wat mij betreft ook niet van harte. Zou liever hebben dat wat progressieve PvdA’ers, D66’ers en GL-ers een echte progressieve sociale partij zouden oprichten, waarbij het conservatieve vakbondsdeel richting SP gaat.

    Aan de conservatieve kant is het vooral VVD en PVV wat de klok slaat aangezien het CDA zichzelf ten gronde heeft gericht. Liberaal is echter geen synoniem voor conservatief, dat is iets wat de VVD er hier van gemaakt heeft. Als een Fransman, Brit of Amerikaan ‘Liberal’ zegt, dan bedoelen ze vrijgevochten zoals hier de vrijzinnige VPRO. Met die uitleg van liberaal kan ik me goed vinden. Ik heb er ook geen moeite mee als liberaal inhoudt dat mensen zelf meer verantwoording moeten nemen en niet voor alles bij de staat aankloppen.

    Pacifistisch ben ik nog altijd en wat dat betreft vind ik het jammer dat GroenLinks dat deel inmiddels is vergeten. Verder ben ik een antiglobalist. Globalisme houdt voor mij vooral in dat de multinationals staten tegen elkaar uitspelen en dat arbeiders en het milieu daar de dupe van zijn. Veel sociaal-demokraten zijn wereldverbeteraars en vinden dat alles groter en internationaler moet. Daarmee spelen ze de globalisten in de kaart, en dat zorgt ervoor dat arbeiders zich niet meer zo thuisvoelen bij partijen als de PvdA.

    • Dick zegt:

      Zo te zien zitten we zo’n beetje op een vergelijkbaar spoor en hikken we wat tegen hetzelfde type dilemma’s aan. De laatste keer uit, wat dan heet strategische overwegingen PVDA gestemd waar ik inmiddels spijt van heb. Ik zou toch liever het linkse blok met D66 en Christen-unie aan het bewind gezien hebben dan deze kwartettende uitruil-regering.
      Ik zou mezelf niet zomaar antiglobalist noemen maar ben dat bij jouw definitie van globalisme dan toch wel een beetje.
      Wel ben ik fervent voorstander van Europese eenheid maar dan wel met de nodige verscheidenheid en in een socialer en democratischer Europa dan waar de heer Barroso al enige tijd driftig aan bouwt.

      • Ximaar zegt:

        De EU zie ik op de huidige weg niet zitten. Ik ben meer voor samenwerking zoals de EFTA waar Noorwegen, Zwitsersland, Ijsland (en voorheen Zweden en GB) in zitten. Dat is een samenwerking zonder extra politieke bestuurslaag. Mijn indruk is dat veel landen hun eigen parlement niet willen opheffen/uitdunnen om er 1 federaal land van te maken. Dus doen we nu alles dubbel, kost het dubbel en duurt elk besluit dubbel zo lang. De EU is daarbij meer bezig met uitbreiden (probleemoplschaling) dan met het samenwerken.

        Nog steeds hebben we allemaal verschillende stopcontacten en nog steeds kunnen onze treinen niet zonder aanpassingen doorrijden het Duitse en Belgische spoor op. Je kan dus met een Interncity naar Arnhem en met de Duitse Regional Express naar Emmerich. Daartussen rijden alleen een paar internationale treinen. Duitsland heeft dat een stuk beter opgelost met Zwitersland, dat niet eens deel uitmaakt van de EU.

        De EU heeft ook nooit GB aangesproken op hun bezetting van Noord-Ierland, waarbij Ierland nota bene een veel loyaler EU-lid met Euro is. Gibraltar zou GB ook over moeten dragen aan Spanje, maar daar hoor je de EU net zo min over. Met de Franse koloniën zit het ook altijd nog goed fout. Zo hoort Frans Guyana als departement van Frankrijk bij de EU. Die hebben net als Sint Martin de Euro. Op het andere deel van Sint Maarten de Antiliaanse Gulden. Zo’n eiland had al jaren terug samengevoegd moeten worden en daarna onafhankelijk met wat andere Caribische eilanden in de buurt.

        De huidige EU laat al dit oudzeer lekker dooretteren. Op deze manier mag het Europarlement voor mij opgeheven worden. Mensen komen toch niet opdagen met de EP-verkieizingen. En de belangrijke besluiten nemen nog altijd de mininsters van de deelnemende landen.

        Overigens ben ik in het algemeen tegen groot-groter-grootst. Voor grote bedrijven zie ik dat niet zitten en net zo min voor hele grote scholen en erg grote gemeentes. De wereld hoeft van mij dan ook niet 1 groot land te worden. Gevolg is alleen maar dat de besluitvorming verder van de burgers staat en mensen apatischer (‘mijn stem haalt toch niets uit’) worden zoals in de USA, Sovjet Unie en China.

        Het Federale Europa gaat volgens mij net zo’n toekomst tegemoed als het voormalige Federale Jugoslavije. Het lijkt een oplossing, maar uiteindelijk wakkert het alleen extreme nationalisten (de PVV heeft veel vergelijkbare ‘collega’s’ o.a. in België, Hognarije, Oostenrijk, Frankrijk en Italië) aan die daarna met elkaar op de vuist gaan.

  2. Dick zegt:

    Ik zie het momenteel ook wel duister in voor Europa maar toch blijf ik pro-Europeaan en is het in mijn ogen ‘the way to go’. De voorbeelden en bezwaren die jij noemt zie ik tegelijkertijd ook wel als reeel en ik ben met, of in navolging van, ene Schuhmacher ook een fan van ‘hou het klein’ waar het kan en niet alles over één kam te scheren. https://dimasplace.wordpress.com/2010/04/27/filosofie-als-een-gids-voor-de-verdoolden-9/
    Maar ik denk dat we heel goed zowel kunnen decentraliseren in sommige zaken en centraliseren in andere zaken als buitenlands beleid, defensie en misschien nog een paar van dergelijke dwarsstraten, denk aan wetgeving en beleid inzake belastingen.
    Het lijkt er inderdaad op dat nationale overheden, de ego’s en imago’s van de politici die daar de eerste viool willen spelen en de kiezers moeten behagen, alsmede nationalistische gevoelens en de angst voor identiteitsverlies de grootste struikelblokken zijn in een wat soepeler en rationeler benadering van de Europese intergratie.
    Maar, Ximaar, toch gaat het op sommige punten bijna ongemerkt vooruit; wij reden de afgelopen vijf dagen in een duitse auto door dit land en werden niet één keer extra onheus bejegend als verkeersdeelnemer; dat zou, is toch mijn sterke vermoeden, dertig jaar geleden toch een iets andere ervaring geweest zijn.
    Maar ja nu begint het wantrouwen tussen noord en zuid toch hier en daar groteske vormen aan te nemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s