Het vermogen tot liefhebben… (6)

Wanneer iemand zich eenmaal geliefd weet, kan er een dieper gevoel van sympathie naar anderen ontstaan – een glimlach bij het zien van de verzorger, woorden of kreten van blijdschap, een glinstering in de ogen. De man in de daklozenopvang die geen stuiver bezit, begint het te dagen “Ik ben iemand want mijn hulpverleners zien me als iemand!” Wanneer een persoon zich veilig en geborgen gaat voelen, kunnen dergelijke gevoelens zich ook naar anderen uitbreiden. Degenen die zelf buitengesloten werden kunnen uit sympathie en betrokkenheid anderen de hand gaan reiken. Handen worden het gereedschap voor affectie en ontmoeting. Woorden worden een middel om de ander op te beuren. De ogen worden de toegang tot het hart.

GTlogo

 

<< vorige – GT richtingwijzer – vervolg >>

Over Dick

What about me?
Dit bericht werd geplaatst in een vak apart, psychobabbel en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s