The mood of the sixties

Het vorige stukje over de LSD-prof Timothy begon ik wat licht ironisch met de opmerking dat je veel van mijn generatiegenoten, de zogeheten babyboomers, nog regelmatig met onverholen nostalgie en weemoed over die ‘good old sixties’ kunt horen spreken. Die nostalgie en weemoed betreft dan gewoonlijk herinneringen aan eigen jeugdervaringen en zoiets is mij ook bepaald niet helemaal vreemd.
Om bij degenen die daar gevoelig voor zijn die gemoedstoestanden nog even wat op te rakelen plaatste ik er een youtube filmpje van de Moody Blues bij: Legend of a Mind.
Maar dat filmpje dateert niet van en gaat niet over die tijd, alleen de tekst ter ere van professor en hippieheld Tim Leary verwijst er deels naar.

Dit youtube verslag over de ‘Moodies’ en de ‘mood of the sixties’ vertelt veel meer over de stemming en het gevoelen van toen:

Dat geldt evenzeer voor een documentaire die ik onlangs op TV zag over Leonard Cohen ten tijde van ditzelfde festival. Dat was het ‘Isle of Wight Festival’ dat je ook wel het Europese ‘Woodstock’ zou kunnen noemen.
Ik bevond me destijds trouwens tussen dat 600.000 koppen tellende publiek.
En ja, ze speelden toen uiteraard ook Legend of a Mind (op ca. 1uur in het filmpje).
En wat er van die boodschap van Love and Peace terecht gekomen is?; ja wie het weet mag het weer zeggen.

Over Dick

What about me?
Dit bericht werd geplaatst in in mijn boekie, van schijn en werkelijkheid, Varia en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s