In Firenze of ook wel Florence

Ik heb wel eens horen zeggen dat heel Italië eigenlijk één groot openluchtmuseum is en dat is zeker een goede typering voor het centrum van Firenze. Genoeg te zien dus, waaronder veel bloot op straat; dat laatse meestal keihard en steenkoud of gebronst.

Wat valt er dan zoal te doen, te bezoeken en te bezien op een paar doordeweekse dagen in Florence? In ieder geval meer dan een mens, menselijkerwijs gesproken, in vier dagen kan behapstukken. Dus moesten we ons enigermate trachten te beperken.
Wij namen de eerste dag, nadat we ons in de b&b bij Paolo gemeld en geïnstalleerd hadden, meteen de bus naar het centrum om uit te stappen bij het station en de basiliek van Santa Maria Novela.

Daar bevindt zich ook een tourist information waar je de stadsplattegrond kunt krijgen; wij hadden die echter met tips en wat aantekeningen al van Paolo gekregen. En zo wandelden wij dan Florentië, de bakermat van de Renaissance binnen.

Daar enkele dagen veel rondgewandeld en gekeken. We hebben veel palazzi, beelden, Florentijnen en ook erg veel turisti gezien.
We hebben een aantal musea bezocht zoals om te beginnen het beeldenmuseum in de Bargello.

Dan natuurlijk de onvermijdelijke Galleria degli Uffizi, alhoewel, wat heet onvermijdelijk?; ruim tien jaar geleden hebben we de Uffizi toch wel degelijk eens vermeden toen we vernamen dat de rij wachtenden nog zo’n drie uur in beslag zou nemen. Deze keer dan maar gebruik gemaakt van het gemak van het internet en kaarten langs die weg gereserveerd. Vervolgens stonden we toch nog drie maal en bij elkaar een uurtje in de rij maar dat leed was te overzien en zo belandden we een weekje geleden alsnog in de vermaarde Uffizi.

Ons derde en laatste Florentijnse museumbezoek was aan de Galleria d’arte moderna in het Palazzo Pitti. Toen we, zoals reeds vermeld, tien jaar geleden de Uffizi meden, wilden we destijds uitwijken naar deze Galleria d’arte moderna maar die afdeling bleek toen net even gesloten wegens gebrek aan personeel. Deze keer hadden we ook hier meer geluk.

Ook nog een kerk bezocht. Nee, niet de Duomo, zoals je wellicht zou verwachten. Daar vonden we de wachtrijen wat lang.

Wij ons heil toen maar in de basiliek van Santa Croce gezocht, waar de graftombes van onder andere Michelangelo, Dante, Galilei en Machiavelli, om er maar eens een paar te noemen, te bewonderen zijn. Hier was ook nog een vrij plekje op een de banken te vinden om even wat stilletjes te mediteren.
Voor de kerk was men bezig een gigantisch podium met lichtshow op te bouwen dat naar wij begrepen iets met de MTV awards en de volgende avond van doen had.

Bij ons riep dat vooral beelden van een lawaaispektakel op dat we de betreffende avond dus maar doelbewust gemeden hebben.


Verder natuurlijk wat langs de Arno gewandeld; hier en daar eens een bankje in het park opgezocht en een mercato afgestruind.
En uiteraard lekker gegeten zoals bij ZàZà tegenover de Mercato Centrale en vooral ook bij Quattro Leoni in Oltrarno. De Floretijnse specialiteit Trippa alla Fiorentina aan onze neus voorbij laten gaan maar wel van de zeer malse Bistecca alla Fiorentina geproefd en genoten.

Ciao

Dienstmededeling: De Italiaanse Wiki-paginas zijn in de linkerkolom simpelweg naar de Nederlandse of Engelse versie om te schakelen.

Over Dick

What about me?
Dit bericht werd geplaatst in Varia en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op In Firenze of ook wel Florence

  1. Henk 50 zegt:

    In Italië ben ik nog nooit geweest (te ver fietsen met die hobbel van de Alpen er tussen). Maar het ziet er allemaal erg florissant uit!
    Ik heb wel eens begrepen dat vanuit Firenze de meeste toeristen moeten worden gerepatrieerd omdat het allemaal ‘teveel’ is. Maar jullie hebben het volgehouden…

  2. Dick zegt:

    Die hobbel hebben wij vanuit de lucht bekeken en dan valt het erg mee en doe je er ongeveer een half uurtje over.
    Ja Henk, dat ‘teveel’ en ‘overweldigd worden’, dat is toch een bijzonder fascinerend fenomeen. Het wordt tegenwoordig wel het ‘Syndroom van Stendhal’ genoemd en is wel wat extra overpeinzing en commentaar waard; misschien moet ik me daar binnenkort nog maar eens aan wagen.
    Zelf heb ik niet de indruk dat wij in die tomeloze mate door de ontegenzeggelijke schoonheid getroffen werden. Wel viel me op dat de akoestiek soms tussen de palazzo’s, op de piazza’s en bv. op de Ponte Vecchio van dien aard is dat alle geluid soms één kleur aanneemt en je als een deken van uniform geroezemoes van de omgeving lijkt af te sluiten. Dit viel ons beiden enkele malen op en het is een ervaring die ik vooral als kind, maar nu weer in toenemende mate van verjaardagen en drukke bijeenkomsten ken. In Florence bedacht ik, in verband met de verhalen van overweldigd worden, dat dit wellicht een trance-inducerend effect zou kunnen hebben?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s